ONZ okazała się bezradna wobec krwawego konfliktu w Jugosławii. Kolejne rozejmy nie były przestrzegane. Serbów popierała min. Rosja i inne kraje prawosławne, a ChorwaŹtów Niemcy, za którymi stały USA. Mocarstwa blokowały inicjatywy mogące doprowaŹdzić do pokojowego rozwiązania problemów. Powszechnie łamano zakaz sprzedaży broni w rejon konfliktów. Dopiero po kolejnych masakrach lotnictwo NATO w 1994 r. zaatakoŹwało Serbów bośniackich, łamiących układy rozejmowe. Rosja nie była w stanie ich wesŹprzeć i ograniczyła się do pogróżek pod adresem NATO. Rokowania pokojowe w sprawie Bośni i Hercegowiny toczyły się w listopadzie 1995 r. w Dayton. Zakończyło je podpisanie pokoju w Paryżu w grudniu 1995 r. Przy zachowaniu jedności państwowej Bośni i Hercegowiny utworzono Federację Muzułmańsko-Chorwacką i Republikę Serbską. Nadzór nad przestrzeganiem porozumienia nadal sprawują siły międzynarodowe.Kosowo do 1989 r. było okręgiem autonomicznym w Serbii, zamieszkałym w większości przez muzułmańskich Albańczyków. Milośević odebrał im jednak autonomię, stosunki zaś między społecznością albańską i serbską ciągle się zaostrzały. Albańczycy zaczęli tworzyć konspiracyjne struktury państwowe, powołali również oddziały partyzanckie pod nazwą Wyzwoleńcza Armia Kosowa (UCK).